Dag dag



Dag lieve lezer, hoe gaat het met je?
Het is eventjes geleden. Ik had zo het een en ander aan mijn hoofd.
Bij belangrijke beslissingen ga ik niet over een nacht ijs.
Het is dan kwestie van dicht bij mezelf blijven, de natuur in te gaan, goed te kijken, diep te ademen… en prioriteiten te stellen en te herschikken.

Chanelleke is daarbij een grote hulp. Ze kan bijzonder goed relativeren. Ze heeft zo haar eigen ideeën. Ze is heel doortastend. Eens ze een besluit genomen heeft, wijkt ze er voor geen centimeter van af.
Dat heeft niks te maken met koppigheid, zegt ze zelf hé…

In Chanellekesland komt het erop aan van in haar kracht te kunnen staan.
Het lijkt me niet eenvoudig, om op een doordedagse wandeling, op ieder sprietje gras, bij elke boom, te kunnen ruiken wie er al gepasseerd is… Of ze iedereen kent. Of er iemand nieuw bij is…
Bij geurtjes van iemand die ze niet af kan, gaat ze op de rem staan… dan loopt ze liever een blokje om, of soms rent ze als de wiedeweerga naar huis terug… dat is geen lafheid, dat is zelfbescherming en zelfzorg.
Bij tegenliggers op de weg zijn er maar twee opties: afwachten, of duidelijk maken dat zij, en zij alleen de baas is… Hoe groot die tegenligger dan is, het doet er niet toe…

Chanellekesland is niet zo groot qua oppervlakte, maar wat zij op haar grondgebied ervaart is wel mega… qua over prikkeling kan het wel tellen… ook daar is maar een antwoord op: op of onder een fleeceke wegkruipen en een snurkje doen… Ik kan haar geen ongelijk geven.

Ik probeer me een voorstelling te maken van haar wereld, van hoe zij alles ervaart. Dat kan een heel spectrum vullen: van poepsimpel tot kei ingewikkeld…
Misschien stelt zij zich helemaal geen vragen…
Het gevaar zit er in dat ik mijn gevoelens op haar projecteer en haar emoties toedicht die meer bij mezelf dan bij haar thuishoren.

Of is het gewoon dat het hondje op het baasje lijkt, of was het omgekeerd?
Het zou kunnen natuurlijk.

In ieder geval wensen we je een heel erg fijne dag.
De zon schijnt, de plassen drogen op.

Dikke knuffel
❤️

Deelbaar of niet



Dag lieve lezer, je bent er weer zie ik. Da’s leuk. We zijn er alle twee.
Hoe gaat het met je?

Ik kan je antwoord jammer genoeg niet horen. Spijtig.

Hier gaat alles gewoon zijn gangetje. Niks forceren. Blij zijn met heel kleine dingetjes en daar dankbaar voor zijn.
Het creatief paradijsje doet momenteel wel zijn naam eer aan.
De al dan niet zo kunstzinnige spinsels vliegen me bijna om de oren.
Ik moet me soms bukken, om niet het slachtoffer te worden van een welgemikte aanval op mezelf…
Ik heb die dingen zelf gemaakt, dus ik draag er de volle verantwoordelijkheid voor…
Er zijn mooie creaties bij, en andere waarvan ik denk: kak, wat is me dat… dat zijn dan zaken waartegenover ik zelf de grootste criticaster ben die er rondloop, en snel oordeel dat dit niet voor publicatie is.
Terwijl ik zelf ook wel snap en proefondervindelijk heb ondervonden dat niets in de wereld en het leven alleen maar schoon en duidelijk is.

Misschien heeft het wel te maken met de ‘social media’ cultuur, waar nieuws soms verwrongen, verwarrend is, en foto’s gefilterd en vertekend worden gepresenteerd in mooie kadertjes…
Het zou kunnen dat dat ook mijn creativiteit beïnvloedt.
Eerlijk antwoord is: ja, daar hou ik rekening mee.
Dit kan, en dat kan niet…
Flauw misschien, maar ik wil soms even niet nog extra kwetsbaar zijn hé.
De afgelopen maanden heb ik nogal wat ‘monstertjes’ getekend.
Die mochten er wel zijn, maar er is behoorlijk wat schroom en terughoudendheid om ze publiekelijk te tonen…
Sommige schepseltjes hou ik liever voor mezelf.
Ik deel wat deelbaar is.
Voor wat ondeelbaar is heb ik plaats genoeg in de beslotenheid van mijn paradijsje… en in het hart van mensen die me dierbaar zijn of waren. Chanelleke is altijd fan… die filtert niks.

Ik ga nog wat verder timmeren aan mijn weg.
Ik heb nog heel veel te doen, in te halen, of zo…

De lucht is blauw en de zon zit voorlopig nog wat achter de huizen verborgen. De maan was bij het ochtendgloren oogverblindend mooi, net voor ze in volle glorie achter een dikke lage wolk verdween.

Ik wens je een heel fijne dag.
Dikke knuffel en tot een volgende keer.
❤️