Bij deze opdringerige temperaturen trek ik mezelf noodgedwongen terug in het ‘cool’ atelier van mijn creatief paradijsje.
De rolluiken dicht, behalve eentje op het noorden, waardoor de warmte draaglijk blijft.
Daar heb ik net genoeg licht om toch iets ‘kunstzinnig’ te beginnen.
Dat is een groot woord voor wat het eigenlijk is, maar het zegt toch iets.
De combinatie van Corona en bloedhete zomerse dagen beperken mijn activiteiten. Daar is niks mis mee.
Voldoende rusten, voldoende drinken… water, welteverstaan, en niet in de blakende zon gaan liggen… regeltjes waar ik geen moeite mee heb.
Gelukkig moet ik in mijn atelier geen mondmaskertje aan… die hangen netjes aan een proper haakje, binnen handbereik, voor wanneer ik ze nodig heb.
Ik ben aan de slag gegaan in een oud boek… dat vordert behoorlijk, al zeg ik het zelf. Op een vorige zwoele avond had ik al een boord bijeen gedoodled.
Die kleine herhalende patroontjes tekenen op de rand van het blad, brengt mijn geest tot rust, en houdt mijn vingers geoefend.
Het vraagt niet meer dan een fijne stift en geduld… en het geeft een kader waarbinnen gewerkt kan worden.
‘There is more to life than just increasing its speed’,
zei Mahatma Ghandi.
Dat klopt als een bus in deze tijd.
Ik spreek voor mezelf.
De wereld holt zichzelf voorbij, en zo ga ik ook wel eens sneller dan wat comfortabel voelt.
Een beetje vertragen, een beetje verstillen…
Meer hoeft niet op deze tropische dag.
Ik wens je een heel fijne avond.
Een dikke knuffel en tot een volgende keer…
❤️
Het creatief paradijsje 