Projectjes


Dag lieve lezer, hoe gaat het met je?

Het is alweer een heel zonnige dag. Ik ben begonnen met een wandeling en een ritje op de fiets. Het was nog vroeg, en wat frisjes. Er was minder tegenwind dan de vorige dagen, een serieus pluspunt, mooi meegenomen, vond ik. Ik vond het wat zielig voor de prachtige magnolia’s, die hebben een tik gekregen in de koude nachten… Spijtig, nu hebben ze bloemen met bruine randen.

Ik heb mijn creatief paradijsje naar buiten gesleept. Ik ben redelijk flexibel en mobiel, wat dat betreft. Ik heb netjes een kleedje op mijn plooitafeltje gelegd, om ‘niks vuil te maken’… ik kan nogal knoeien met verf, vandaar.
Ik ben vol enthousiasme aan de slag gegaan met kleurrijke verf. De staalblauwe lucht nodigt uit om zijn kleurenpalet te vervolledigen.

Ik ben bezig met een ‘geheim’ project. Top secret.
Ik mag daar niks over zeggen.
Nee, ik kan het echt niet verklappen.

Ik vind met de regelmaat van een klok heel vaak projectjes uit. Dat is kwestie van de creatieve stroom op gang te houden…
Natuurlijk, heb ik als uitvinder en bedenker van mijn eigen projectjes, het goede recht om mij al dan niet te houden aan mijn zelf opgelegde regels…
Dat kan wat vreemd klinken, want wat is de zin om er dan tijd en energie in te steken… Ja, da’s waar.
Maar ik weet uit ondervinding dat het helpt. Structuur en regelmaat helpen altijd in moeilijke tijden.

Op de foto hierboven, zie je in de verte mijn creatieve tafel. Daar ben ik bezig… terwijl Neltieke kwispelend rondhuppelt, en de plantjes in mijn borders en potten beginnen aan hun eigen taak.

Ik ben proper gebleven, geen verfvlekken gemaakt op mijn tafelkleedje… Maar je zou mijn broek eens moeten zien! En mijn handen!
Foei, foei, foei… ik had het kunnen denken…

Ik wens je een fijne dag.
Ik wens je een kleurrijke dag.
Dikke knuffel.
❤️

Pruillipje


Dag lieve lezer, goedemorgen…
Heb je een beetje kunnen slapen?
Een goede nacht is al half gewonnen hé.

Gisteren begon goed. Een uurtje gewandeld met Neltieke op een ochtend met een stevige en koude tegenwind.
Ik dacht nog: tegenwind en bergop… Dat laatste klopt niet natuurlijk… Het is hier vlak. Plat als een pannenkoek.
Het was een teken aan de wand…

Ik ben aan het schilderen gegaan, zelfs terwijl de zevende dag op tv kwam. Dan ben ik maar half bezig. Half met verf en met een half oor toch laten binnenkomen wat er gezegd wordt…
Dat was niet zo goed. Foute boel, zegt iedere vezel van mijn wezen.

Dan maar nog een wandelingetje gedaan… Foute boel: te veel mensen in de dreef. Geloof het of niet, maar Neltieke pikt ook de vreemde sfeer op die er toch overal hangt. Distancing, vermijding, beetje bang opzij gaan… Nee, dat bracht geen soelaas.

Als ik dan kijk naar het gezicht dat ik op papier heb neergezet, is het alsof ik in de spiegel kijk. Ik zie iemand die wat moe is… met wat verdriet in haar ogen… en iets dat op een lichte pruillip lijkt.
Als dat de reflectie is van mezelf, ben ik aan wat bezinning toe… ik ben wat afgedwaald van mezelf, door het nieuws van de ellendige virus…

Ik had mezelf voorgenomen dit alles te doseren, het maar bij mondjesmaat toe te laten, of zelfs helemaal niet.
Maar zondag is een ‘zevende dag’ dag.
Ik kon de tv toch uitzetten, of minstens wegzappen, maar nee, het is alsof ik op zo’n moment echt wil horen wat ik eigenlijk niet wil horen. Ik kan het niet zo goed uitleggen… maar het is zoiets…

Ik heb dan maar enkele quotes gezocht die het meisje, dat ikzelf wel degelijk ben, kunnen troosten.

Eerst een goede raad:
adem courage in en adem angst uit.

En dan een heel erg troostende boodschap:
lief zijn voor mezelf, want ik doe mijn best…

Ja, dat is een mooie om vandaag vast te houden.

Ik wil vandaag weer in mijn kracht gaan staan. Ik weet wel dat het een tijd is van vallen en toch weer opstaan. Alles komt in golven… en ook dit gaat weer voorbij.

Be gentle with yourself, you’re doing the best you can.

Ik wens je een heel fijne dag.
Als je ‘t een beetje kwijt bent, verdrietig, wat moe, of moedeloos… wens ik je met heel mijn hart, veel goede moed, en klop jezelf maar eens op de schouder… dat helpt altijd… Je bent niet alleen…
Dikke knuffel.
❤️