Categorie: Geen categorie

Corona

Ik kom er niet onderuit… De Coronacrisis slaat me om de oren… Er is geen ander nieuws meer… Rampscenario’s en doemdenkers lijken overal op te duiken.
Ik dacht: ja, ik kan dat…
me een beetje afsluiten voor het impact van het virus.
Aanvankelijk lukte dat wel.
Maar dan voel ik even een koude rilling of een heel klein miniem kuchje en automatisch komt de vraag opduiken: dit is toch niet het begin van Corona…
Het kruipt onder mijn huid.
Nadat de nationale veiligheidsraad klaar was met zijn beraad gisteravond, heb ik een filmpje gemaakt…
Het bundelt mijn bedenkingen, en mijn schaarse creatieve bezigheden…

Corona tijd – klik maar op het pijltje…

Ik heb als levensmotto dat kunst de wereld kan redden…
Mijn innerlijke criticus die zowat ingeslapen leek, is ontwaakt…
Hij ruikt crises van ver natuurlijk.
En daar kwam hij dan… ik zeg ‘hij’, maar ook daar ben ik niet zo zeker van… ‘Hij’ kan ook een ‘zij’ zijn.
Enfin… dat doet er niet toe…
Hij bleef maar hameren op mijn ‘zwakke plek’…
‘Ah, creativiteit kan de wereld redden, is dit nu niet het moment om het in de praktijk te brengen…’

Ja, dat kon ik nu zelf ook wel bedenken…
Ik had wel al een aantal pogingen ondernomen, maar door de Coronastress vlotten deze niet echt…
Het was meer een beetje zwalpen op woelig water, of dweilen met de kraan open…
Ik werd er een beetje boos van ook.
Dat is een creatieve inzinking, denk ik…
Maar dat komt wel weer goed.
Het is maar een creatieve laagte…
Het is niet levensnoodzakelijk zoals gezondheid, voeding, energie, economie…

Het laatste woord is daarover nog niet gezegd.
Creatief bezig zijn is altijd essentieel voor mij. Ik heb het nodig om mentaal gezond te blijven.
Het ordent, het schept iets nieuws, het verzet de gedachten, troost een bedroefd gemoed, het is een fantastische manier om stress te lozen
… het doet iets.

Iedereen voelt stress, spanning, angst, inzinkingen… bedenkt gevolgen waarvan we nog geen idee hebben, maar waar we wel over speculeren…
Ik hou me aan de voorgeschreven regels zoals social distancing…
op mijn eentje zitten schilderen of tekenen of collages maken of schrijven… het lijkt in deze tijd een ideale bezigheid.
Of luisteren naar de vogeltjes buiten… die blijven zingen… hoe dan ook…

Draag goed zorg voor jezelf.
Draag zorg voor wie je lief is.
Ik wens je moed en kracht om deze dagen goed door te komen.
Ik geef je een heel dikke knuffel…
Take care…
❤️

Olifant

Wat zie je?
Zie je iets?
Zie je meer dan wat nuances van kleuren…
Zwart, blauw, turkoois, magenta?
Zie je ze zoals ik ze zie?

Ik stap.
Ik kijk.

Ik zie een knotwilg, een fantastische boom is dat, eentje met karakter… gegroefd, gedraaid, knoestig…
Meer is er niet nodig om mijn hart te stelen, en mijn blik vast te houden.
Ik verlies mezelf in het kijken naar de diepe dalen, de onverwachte openingen, de verwarde takken en chaotische schors.

Op mijn wandelingen trekt hij me naar zich toe, en telkens ziet hij er een beetje anders uit. Het licht maakt het boeiend, iedere keer opnieuw. Soms in ochtendlicht, soms in tegenlicht, soms in zonlicht, avondlicht… en hier, toen ik de foto nam, gewoon diffuus licht…

Zo’n boom vertelt…
Hij spreekt over een oude wijze olifant…
Hij vraagt of ik hem zie…
Ja, natuurlijk… Er zit een olifant in gebeeldhouwd… Kijk maar…
Ik word rustig vanbinnen en luister naar zijn stilte.
Alles wordt stil.
Adem.
Ademloos.
Dat het een natte grijze dag is, is irrelevant.
Dat ik zowat met mijn voeten in het water sta, doet er niet toe…
Hoelang ik kijk, bewonder, luister… ik heb geen idee…
Mijn wortels grijpen ook diep in de aarde…
Ik ben goed geaard nu…
Ik sta krachtig en stevig op mijn voeten.
Dankjewel knotwilg.
Mercikes olifant.

Ik voel me sterk als een boom, met een touch van olifant…
Krachtiger dan dit kan bijna niet…
Het is misschien een moment van besef, van het gevoel dat alles voedt en stroomt…
Ik ben vol dankbaarheid voor dit tijdloze ogenblik.

Als ik me goed bewust ben van deze kleine geschenkjes, voel hoeveel deugd ze doen, komt het vast wel goed met me…
Het zijn pareltjes.
Het zijn vitamientjes voor de ziel.
Misschien ben ik ook de olifant…
Een met alles.
Gesterkt en gedragen…

Ik wens je een heel fijne dag.
Dikke knuffel ❤️

De foto hierboven heb ik een beetje bewerkt… een beetje naar mijn hand gezet… creativiteit vindt altijd een weg…