Abstractje



Hoe zal ik beginnen?
Ik ben dit weekend met mijn camera op stap geweest in mijn buurt.
Wanneer de natuur zich in zo’n prachtige kleuren en geuren tooit, word ik naar buiten getrokken alsof ik aan een elastiekje hang.

De honger en hunkering naar natuurlijke schoonheid en stil worden zijn niet te stoppen. Ik wil er gretig aan voldoen, aan tegemoetkomen.
Er hangt energie in de lucht om voor lange tijd mijn batterij op te laden.


Ik zie zoveel mooie beelden om me heen, dat ik wanneer ik wandel, geen stap vooruit kom.
Ik blijf om de haverklap staan, omdat mijn mond gewoon openvalt van verbazing, en mijn hart vervuld wordt met een oneindige energie en een gevoel van liefdevolle verliefdheid…
Het is moeilijk uit te leggen.


Net zoals het onbegonnen werk is om de meest indrukwekkende foto uit te kiezen om hier op mijn blog te plaatsen.

Ik wil niet overvallen worden door keuzestress en daarom heb ik gekozen voor een abstracte print, die ook vol kleur en beweging zit.
De abstractie die volkomen onvoorspelbaar op mijn papier verschijnt, herken ik ook in de herfst.
Bladeren die kriskras over mekaar heen gedwarreld zijn.
Her en der paddenstoelen die zich in allerlei soorten vermomming hullen alsof ze kameleons zijn.
De blauwe lucht met allerlei wolkenplukken voegt daar nog een extra dimensie aan toe…
Net zoals het geritsel van rossig, gelige, groen en okerkleurige blaadjes onder mijn schuifelde voeten.

Het was een fantastisch en adembenemend schouwspel.
Daar wil ik nog eventjes van nagenieten.

Er komen nog enkele mooie dagen aan, aangezwengeld door een frisse ochtend.
Midden in de natuur gebeuren wonderen.
Ik wens je een fijne dag.
Geniet van de kleuren om je heen.

Dikke knuffel.

❤️

Serieus?



Allez, madammeke, kom, serieus…

Zo kun je me toch niet op de foto zetten…

Ik moet nog naar de kapper…
De wind heeft mijn haar helemaal in de war gebracht.

En daarbij…
Je bent veel te vroeg voor Halloween…
Dat is toch maar volgende donderdag…
Of ben ik nu zo mis…

Even mijn agenda checken hoor…
Nee, het is echt pas volgende week.

Doe weg dat ding… die stomme camera.

Ik moet zeggen: ik vind je kapsel nu wel al heel geslaagd hoor…
Het doet me een beetje denken aan een heks of zo…
Wat wil je daar nu nog aan veranderen?
Het is echt prima zo.
Geen zotte kosten doen.
Het is goed zoals het is, en het houdt vast wel tot volgende donderdag.
Je wordt de ster van de avond…
Je hoeft je niet te verkleden.
Je hoed is gewoon top.
Je straalt.

Ga maar gewoon als jezelf.
Je bent goed zoals je bent.

Allez, ik ben weg hoor.
Misschien zie ik je nog wel volgende week donderdag op Halloween…
als je me herkent hé met mijn spooky kostuum.

Nog een fijne dag.
Dikke knuffel.
Gewoon jezelf zijn.
Meer moet het niet zijn.

❤️