De taal van zomer


Dag lieve lezer, hoe is het met je?
Ik hoop dat het goed met je gaat.

De zomer is echt in de startblokken geschoten.
Al hoop ik dat hij niet al te fel uit de hoek komt.
Hij?
Is de zomer mannelijk?
Zo lijkt het wel…
De zon is vrouwelijk… denk ik…
Alles een beetje evenwichtig verdeeld, dat is altijd wel het beste…

De zomer spreekt zijn eigen kleurentaal. Soms klinkt hij heel overmoedig, is dan eens onbegrijpelijk fel, nodigt ons uit om in een uitbundig kleurenpalet gekleed de zon op te zoeken, of dwingt ons richting schaduw te hollen of puffend de verkoeling van inderhaast dichtgetrokken gordijnen en neergelaten rolluiken te gaan opzoeken en hopen dat de hitte draaglijk blijft.

De zomer doet ons reageren.
Als het te heet wordt, snakken we naar verkoeling.
Als het te koel wordt, hunkeren we naar de zon.

Of het met ouder worden te maken heeft weet ik niet zo goed, maar de zomers die ik me herinner van vroeger, leken altijd ‘gepast’.
Het was nooit te warm of te heet. Regen leek enkel ‘s nachts te komen, wanneer ik sliep.
Zodat ik altijd in mijn blauw sponzen broekje en roze T-shirtje (toen bestond dat woord niet eens) al van ‘s morgens vroeg naar buiten kon hollen, en de godganse dag alleen maar leek te spelen, en bezig zijn met putten graven in de aarde, modderkoeken bakken in de serre, achter kikkers en sprinkhanen aan zat en op mijn rug in het gras naar de wiebelende takken van de bomen in de felblauwe luchten kon liggen kijken…
Niet beseffend dat die tijd ook nooit meer terugkomt…
De tijd leek onbelangrijk en zowat onbestaand…
Alles was een eindeloos aanwezig zijn in het nu, toen.

Wat inderdaad zo is, realiseer ik me nu.
De zomers veranderen, de kikkers en sprinkhanen zijn vaak ver te zoeken. Ik loop allang niet meer in mijn sponzen broekje.
Ik moet meer moeite doen om even, al is het maar heel even, bewust in het nu te zitten, of te zijn.
Ik verander mee met de tijd…
Ik schep mijn eigenste kleurentaal.
Ik kijk naar de zomer en zijn gloed.
Ik word warm vanbinnen.
Door flarden zomerse herinneringen…

Ik wens je een heel fijne dag.
Hou het hoofd koel, en als dat niet je ding is, het mag ook anders hoor…
Dikke knuffel
❤️


De weg ernaartoe


Dag lieve lezer, hoe gaat het met je?
Ik hoop dat het goed met je gaat, dat wens ik je toe…

Het is een hele tijd geleden is dat ik nog iets op deze blog schreef…
Ik had, eerlijk gezegd, de fut niet…
Het komt zoals het komt.
Soms raken dingen in een knoop.
Soms zitten er kronkels in de weg, die eerst willen ontkronkeld worden, voor je weer verder kan. Het lijkt logisch, maar vaak ongemakkelijk, omdat die knopen op onverwachte en minst passende tijdstippen je pad kruisen, of je plannen in de war sturen…
Een knoop komt doorgaans niet alleen…
Als je er een lospeutert, zit er een volgende onder… en nog een…
Geen beginnen aan…

Er kwam niets meer uit mijn handen, en mijn pen.
Wanneer ik wou schilderen bleef het blad leeg.
Het creatief paradijsje en dus in het bijzonder ikzelf, was de kluts kwijt.
Dat ik niets moest forceren, mezelf de tijd moest geven om weer adem te vinden, en zo… voelde ik wel, maar het dan ook effectief doen, is toch een ander paar mouwen…

Ik zat onder mijn waterwilg wat te mijmeren over het leven, toen ik duidelijk licht en schaduw zag op zijn stam… die boom is nog volop in de groei, net zoals ik…
Ik ging met hem in gesprek…
Ik vroeg hem wat ik moest doen, omdat ik het zelf niet meer wist…
Heel zachtjes waaierden zijn bladeren me zijn goede raad toe…
Probeer het luchtige licht te vinden en voel dat alleen net het besef van schaduw de weg opent naar het waarderen van het licht…

Ik hoorde en voelde wat hij zei…
Nog zo jong en al zoveel wijsheid heeft die boom.

Dat inzicht deed me het verlangen voelen om penseel en verf te halen, en op een kladje te proberen iets van dat moment te vangen…

Is het naar werkelijkheid geschilderd, zijn de kleuren wat ze horen te zijn… geen idee… Wellicht niet.
Het hoeft ook niet.
Het is geen wedstrijd.
Het is een klein ogenblik laten komen wat komt…
Het belang zit in het moment zelf…
In de weg ernaartoe.

Ik wens je een heel fijne dag.
Dikke knuffel.
❤️