Ochtendgloed



Dag lieve lezer, hoe gaat het vandaag met je?
Ik hoop dat alles wat goed gaat, en als het wat minder is stuur ik je een wolkje goede moed.

Ik ben al vroeg uit de veren. Ik probeer wat energie mee te pikken van de koelte van de ochtend, die helpt me wel door een warme dag heen.

Ik ging al bij het krieken van de dag fietsen. Het was nog zo kriekerig vroeg dat ik niemand ben tegengekomen, alleen een roodharige kater die zich breed uitstrekte in het hoge gras, klaar om een tukje te doen, wellicht om te bekomen van zijn nachtelijke bezigheden… of escapades.

Meneer de kraai was ook van de partij… Het staat me voor dat het altijd dezelfde kraai is die gewoon op me zit te wachten en me kent en herkent. Hij zit op een paal en zet een hoge borst op. Hij knikt met zijn kop wanneer ik hem passeer en een goedemorgen wens… Hij antwoordt altijd met een schreeuwerig gelach… waarna hij opvliegt en me een eindje verderop toch in zijn vizier blijft houden en volgt.

Er is heel veel te zien in de natuur. Dat mogen waarnemen voedt mijn ziel en maakt me o zo dankbaar.

De natuur inspireert, brengt me op ideeën, compenseert het gemis aan wat was en niet meer terugkomt, het relativeert wat in mijn hoofd soms groter en moeilijker is dan het is, het geneest en verzacht pijn en verdriet, en vooral ik word er altijd wel een tikkeltje gelukkig van.

Wanneer er dingen minder goed lukken, of tegenslaan, of wanneer ik gewoon wat wil bekomen, of nood heb aan wat rust en stilte in mezelf, ga ik met mijn rug tegen een boom zitten…
Die zijn van nature heel wijs, die weten uit zichzelf hoe alles moet, die brengen altijd raad, of troost, of gewoon ingetogenheid.
Ze zijn vooral een voorbeeld van goed geworteld en gegrond zijn, verbonden met een onzichtbare bron van kracht en energie waaruit ze putten. En ze zijn zo bereid dit te delen met wie het nodig heeft.

Ik zoek even die boom op.
Daarna begin ik aan mijn dag.

Lieve lezer, ik wens je een heel fijne dag.
Dikke knuffel en tot een volgende keer.
❤️

Plaats een reactie