Dag lieve lezer, hoe gaat het met je op deze druilerige november ochtend?
Hier gaat alles zijn gangetje.
Vandaag bekijk ik de restjes van gisteren.
Dat zijn er heel wat.
In de koelkast zitten er nog overschotjes, dus hoef ik vandaag niet te koken. Ik kan iets anders doen met de tijd die ik daardoor win…
Of niet. Gewoon genieten van wat er is.
Even nergens aan denken, een momentje van rust.
Rust op restjes dag.
Dat klinkt heel bijzonder.
Eventjes daarbij stilstaan is al mooi op zich.
Eens niet jachten en jagen, maar gewoon zijn.
Toen ik mijn schetsboek opende deze ochtend keek het lege blad me aan.
Ik had gisteren niet zo netjes opgeruimd, dus lagen er op mijn tafel ook nog restjes. Keukenrol waaraan ik mijn penselen had afgeveegd, toen ik gisteren aan het schilderen was.
Keukenrol heeft vaak drie lagen, dus begon ik geduldig en voorzichtig de bovenste, bruikbare laag af te pellen… en dan kwam de inspiratie als vanzelf.
Moeiteloos verder bouwen met iets wat gisteren eigenlijk al aanwezig was.
Zo ontstaan er dingen, die vaak meer betekenen dan hevig op zoek gaan naar iets nieuws.
Zo ontstond dit meisje.
Een onesie met motieven uit een lucht, uit een wolkenformatie.
Haar dat aanwezig was in een berg.
Een hoed die zijn oorsprong had in een gebergte dat wat verder af lag.
Wat kan ik met wat al aanwezig is?
Het is een doordenkertje.
Ik zou zeggen, er kan veel met wat er is, als tegenwicht van de FOMO, de bangelijke fear of missing out…
De ziel zit vaak in wat er al is.
Ik hoef het niet ver te zoeken om het te vinden.
Ik wens je nog een heel fijne dag.
Dikke knuffel en tot de volgende keer.
❤️
Het creatief paradijsje 