Poppenspel



Ik leef in een rare wereld.
Ik maak deel uit van een beschaving.
Ik denk dat ik ruimdenkend ben en weet wat ik wil.
Maar ik twijfel… en dat is wellicht menselijk.

Ik heb een eigen mening.
Of dat zo is… ik weet het niet zo goed meer.

Soms lijken we met z’n allen op marionetten.
Onzichtbare systemen trekken aan onze touwtjes…
Terwijl we denken dat we vrij zijn, wordt heel veel van wat we doen bepaald door anderen, door goed geoliede marketingbedrijven, door ons gedrag in de online wereld, waarin niets is wat het lijkt…
waarin computers en smartphones en andere technologische snufjes vaak eerder weten wat we willen dan wijzelf…

De wereld maakt rare sprongen.
Ik vraag me af of echte circusclowns het niet beter zouden doen in het leiden en besturen van landen, beschavingen…

Stilletjes word ik er van.
Stilletjes omdat het me een beetje bang maakt.
Stilletjes omdat ik me zorgen maak.
Stilletjes omdat ik zelf geen antwoorden heb.
Stilletjes omdat ik alles een beetje van me wil afduwen.

Gewoon stilletjes dus.
Ik luister hoe stil het is met mijn kop in het zand.
Echt stil.
Stil.

Misschien helpt wat stilte wel.
Ik wens je een rustige dag.
Ik wens je een momentje van stilte in de druk van druk, druk, druk…

Ik wens je een heel fijne dag.
Dikke knuffel.
❤️