Zachter en milder



Goedemorgen lieve lezer, hoe gaat het met je vandaag?

Ik heb al een wandelingetje gedaan met Neltieke. Het is droog, er is geen wind, er zijn wolkjes waar geen nattigheid uit druppelt en misschien schijnt straks het zonnetje.

Ik hoop op een betere dag dan gisteren en de dagen ervoor. Ik weet niet of het komt door sterren en planeten die me parten spelen… of Murphy die voortdurend in mijn kuiten bijt. Maar bij alles wat ik wil doen, gaat er iets niet.

De WiFi speelt me parten. Mijn computer wil alleen maar voortdurend updates uitvoeren. Bij elk telefoontje waarin ik iets moet regelen is de persoon die ik moet hebben niet aanwezig. Als ik een premie voor de isolatie van mijn dak wil aanvragen, ligt de site plat… ik kan zo nog wel even doorgaan. Zelfs op dit moment, terwijl ik mijn blogtekst wil intikken, kent mijn iPad mijn klavier niet meer, en word ik gedwongen om traag en lettertje voor lettertje de tekst op mijn schermpje te typen. Het is een beetje balen… gewoon omdat ik al enkele weken door die kleine onhebbelijke ergerlijke tegenvallertjes word achtervolgd.

Het is zover gekomen dat ik denk, wat gaat er nu weer fout gaan, als ik aan iets wil beginnen. Misschien is net dat het probleem… ik begin op voorhand te denken dat het toch niet zal lukken… dat is ‘a selffulfilling prophecy’… ik stuur wat er komt met de gedachten die ik op voorhand erover heb. Daar valt over na te denken. Daar valt iets aan te doen. Dat heb ik dus zelf in de hand… hoop ik. Zie je wel, de twijfel sluipt er al in terwijl ik het schrijf.

Nochtans zegt de vrouw die ik schilderde me iets anders. Iedere laag waarmee ik haar heb vorm gegeven heeft tegen me gesproken. Dat is altijd zo. De boodschappen die ik van haar kreeg waren behoorlijk duidelijk.

Ik ben niet perfect en zal het nooit worden.

Wees wat milder naar jezelf toe, en naar wie je lief is.

Neem je tijd om te verzachten.

Troost.

Veroordeel niet te snel…

Zo ging ze nog even door. Ik luisterde naar wat ze te zeggen had. Naarmate ik wat ze zei liet doordringen, vervulden haar innerlijk gehoorde woorden me met een liefdevol gevoel. Ik voelde mezelf zachter worden. Ik ademde rustiger. Ik leek meer bewust aanwezig in het moment. Ze heeft gelijk, voelde ik ergens rond mijn hart, dat zich ontspande als nooit tevoren…

De wijsheid van die vrouw, zit in me. Ik kan alleen maar een innerlijke dialoog voeren met wat al in mezelf aanwezig is. Ik wil de zachtheid en liefdevolle mildheid in mezelf vinden en koesteren. De tijd nemen om in haar gezelschap te vertoeven als ik het even stil laat worden, en voel wat er dan komt.

Ik wens je een heel fijne en liefdevolle dag.

Dikke knuffel ❤️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s