Bloedrood

---

---

Dag lieve lezer, hoe gaat het met je?

Ik hoop voor jou dat het gaat, dat het ‘te doen is’, of dat het uitstekend is, of dat je gewoon gelukkig bent, of tevreden.

Als dat niet zo is, als wat er is, niet zo echt vlot past in het afgeborstelde waarmee sociale media tonen hoe iedereen op en top, en super mooi en super goed en prima is… dan wens ik je de moed om ermee om te kunnen gaan.

Mijn motto is: alles komt goed.

Ik voeg daar geen bijwoordjes of zo aan toe…

Misschien komt alles goed?
Alles komt goed toch?
Ooit komt alles goed?

Die bijwoordjes benadrukken enkel twijfel. Die leggen de klemtoon op ‘ik geloof zelf niet wat ik ermee bedoel’… Die bijwoordjes zaaien onrust.
Of alles komt goed met zo’n heel groot dik vraagteken achter…

Je hoeft het niet te geloven dat alles goedkomt…
Sommige dingen komen gewoon niet goed, hoe je ze ook draait of keert.
Maar wat wel kan, is dat je een weg vindt, een manier om ermee om te gaan, en dat geeft hoe dan ook een ander gevoel, dat kan helend werken.

Soms kleurt de weg die voor ons ligt bloedrood, en hebben we geen idee hoe we die moeten belopen, zonder onze pikkeltjes te verbranden…
Dat is waar.

Dat kan, dat de angst om die weg te zien, toeslaat, ons wat verlamt… ons wil laten wegkijken, wegspurten, of een ommetje wil laten maken…

Zelf blijf ik bij mijn motto…

Ik kijk naar het rode pad en zeg tegen mezelf: alles komt goed.

Dikke knuffel, ook van Neltieke.
Hou het hoofd koel en tot een volgende keer.