In laagjes

---

---

Dag lieve lezer, hoe gaat het vandaag?

Het is zo lang geleden dat ik hier was.

Het begint ineens weer wat te kriebelen. Ken je dat gevoel… ik zou het wel willen en toch weer niet. Twijfelen. Uitstellen. Nu niet. Misschien morgen of ooit.

Kan ik het nog wel?

Voel ik me nog in staat de technische uitdagingen het hoofd te bieden? Dat kan een reden zijn om de draad niet weer op te pikken. Flauw is dat.

Ik schilder elke dag. Soms zelfs alsof mijn leven ervan afhangt. Mijn kleine, trouwe assistentje Neltieke houdt me in de gaten. Ze kan slapen met één oogje op mij gericht en eentje dicht… en als ze ‘t beu is gaan we wandelen. Dat is voor beiden goed. Goed voor de pootjes en voor ‘t gemoed.

Schilderen uit noodzaak

Als ik het een dag niet doe en in bed kruip, moet ik er als de wiedeweerga weer uit om toch mijn schade in te halen. En Neltieke heeft groot gelijk dat ze dan gewoon lekker blijft liggen op bed tot de rust weerkeert.

Gelaagd binnenlandschap

Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed waar ik moet beginnen. Wat betekent het schilderij bij deze woorden? Of wat is de betekenis van de woorden bij het schilderij?

Doet het er wel toe dat ik iets uitleg? Is het niet beter of interessanter dat jij zelf er een narratief in ontdekt.

Voor mij is het een gelaagd ‘inner landscape’.

Daar wil ik het na al die tijd even bij houden.

Alles komt goed.

Ik wens je nog een heel fijne dag.

Dikke knuffel en pootje van Neltieke ❤️