In mijn kot


Het was gisteren een stevige ‘blijf in mijn kot’-dag.
Ik had kleine wandelingetjes gedaan om Neltieke in beweging te houden en om zelf geen verstarde en krakende knoken te krijgen.
Ik had gekookt.
Lekkere verse asperges, met een fantastisch zuur eiersausje erbij…
Om mijn vingers af te likken was het, letterlijk…
Netjes handjes wassen ook natuurlijk.
Niks weggooien, dus van de schrapelingen nog een soepje gemaakt.
Ik voelde me even een koning te rijk.
Mezelf verwennen waar ik kan, vind ik een heel goed idee.

Ik heb vorige week enkele boekjes gemaakt, met allerlei soorten papier in. Er zitten ook bladzijden uit tijdschriften in, kranten, tekenpapier, printpapier… Zo’n zeven signaturen (voor wie het begrijpt) zitten er in het mooi ingebonden boekje dat ik gisteren in mijn zetelke doorbladerde… Content van mijn eigen, voelde ik me…
Ik nam een zwarte balpen en begon te tekenen.
Na vijf minuten stond er een kereltje op mijn blad dat net boven een bloempot uitkeek.

Ja, dat krijg je ervan als je in je kot moet blijven, en enkel contact mag hebben met wat in je eigen silo zit.
Ik zit alleen in mijn cocon hé.
Soms voelt het als een dwangbuis.
Soms voelt het als een beetje verdrinken in de omstandigheden.
Soms kan ik ermee om.
Soms kan ik er minder mee om.

Zolang het mannetje nog aarde onder zijn voetjes voelt, blijft hij overeind… ondanks het feit dat het water hem bijna aan de lippen staat.

Die uitleg kwam pas achteraf.
De tekst die op het blad stond, had ik niet bekeken.
Achteraf leek me de boodschap ‘het brede spectrum aan emoties, van superuitbundig tot intriest’, ook niet vreemd…
Ook die woorden pasten bij het mannetje…
Of bij mezelf, of bij jou, …

Deze morgen heb ik het mannetje nog eens bekeken, en ik vond hem wel veelzeggend.
Ik heb hem nog wat bijgekleurd op mijn computer…
Nu is hij er klaar voor…

Klaar om door te gaan.
Klaar om te volharden.
Klaar om begrip te tonen voor wie het niet zo ziet zitten.
Klaar om een steuntje te geven aan wie zich alleen voelt in zijn kot.
Klaar om er met een gevoel van samenhorigheid toch tegenaan te gaan.

Het is een nieuwe dag.
Het is een dag van alleen en heel verbonden…
Ik wens je een fijne dag.
You can do this!
Dikke knuffel.
❤️

2 gedachten over “In mijn kot

  1. Dag Claudine, Ik ken datzelfde mannetje… tis me wel ne kerel he?! Bedankt voor onze verbondenheid en zeker ook voor jou een moedige, warme dag gewenst!

    Allez, ik kruip ook weer in m’n bloempot. 🥰

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s