Elk getal een mens



Elke dag passeren de cijfers die ons vertellen hoe de COVID pandemie evolueert. Elke dag voel ik me daar wat mottig bij.
De statistieken zeggen ons of we vooruit gaan of achteruit… of er extra maatregelen moeten komen of niet.
Worden er politie drones ingezet of moeten we zelf gaan verklikken…
In welke wereld ben ik terecht gekomen?

Wanneer COVID dichtbij komt, en wanneer mensen die je zo dierbaar zijn plots herleid worden tot een lijst akelige symptomen, staat mijn wankele wereld stil.
De angst slaat me om het hart bij verhalen van mensen die radeloos zijn van stil en eenzaam verdriet. De schrik, de twijfel, het schuldgevoel, het belang van zorg en gedragen zijn… alles wordt in een smeltkroes tot een kwalijk kookpunt gebracht… De dampen mengen zich met onmacht en verdriet… hoe kan je dit kwijt?
Wie durft luisteren?
Niet iedereen wil het horen.

Dan zit ik met een verkrampt hart aan mijn tekentafel.
Ik wil iets doen, maar ik weet niet wat.
Het is een maand geleden dat ik nog eens iets op mijn blog schreef.
COVID heeft mijn creativiteit aangetast.
Ik moet iets in mezelf overwinnen om gewoon aan de slag te gaan.

Ik nam afgelopen zondag rond 9 uur plaats aan mijn tafel met een oud boek. Daar wou ik best wel iets in kwijt. Maar ik kon niks bedenken.
Twee uur later zat ik er nog. Er was nog niks verschenen op mijn blad.
Ik wist het gewoon niet meer.
Toen ik dacht: ‘dit wordt niks vandaag’, maar toch wat kruisen kriskras door elkaar en met behoorlijk wat boosheid in mijn gemoed toch in dat boek neerzette… wist ik dat het wel zou komen…
Al verzette ik me tegen alweer een ‘COVID’ moment…

Ieder cijfer is een mens.
Iedereen draagt een eigen COVID kruisje…
Sommigen zijn enkel nog een kruisje…

Dat was het wat ik wilde tekenen of schilderen…
Dat moest er bij mij uit…
Het was een heel proces waarbij ik door een emotionele rollercoaster werd gejaagd, maar waarbij ik eveneens voelde dat het helend was om daar even bij stil te staan, en het gewoon te laten komen.

Ik hoop dat alles goed met je gaat.
Ik hoop dat je OK bent.
Als je verdrietig bent of alles een beetje donker kleurt, stuur ik je heel veel steunende en liefdevolle knuffels.
In de hoop dat het een beetje helpt.
❤️

Een gedachte over “Elk getal een mens

  1. Dag Clo,

    Zo sprekend je blog!!! Hij is weer zo prachtig. Wat ben jij een mooie ziel!! In, voor mijn part de 7de dimensie. Bedankt voor al je liefde en betrokkenheid! Mn beste vriendin en soulmate. Daar ben ik oprecht dankbaar voor. Je betekent zoveel voor mij. En dat zal nooit veranderden. Xxxxxxxx, ook kruisjes… kusjes vanuit mn hart! ❤️

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s