Pruillipje


Dag lieve lezer, goedemorgen…
Heb je een beetje kunnen slapen?
Een goede nacht is al half gewonnen hé.

Gisteren begon goed. Een uurtje gewandeld met Neltieke op een ochtend met een stevige en koude tegenwind.
Ik dacht nog: tegenwind en bergop… Dat laatste klopt niet natuurlijk… Het is hier vlak. Plat als een pannenkoek.
Het was een teken aan de wand…

Ik ben aan het schilderen gegaan, zelfs terwijl de zevende dag op tv kwam. Dan ben ik maar half bezig. Half met verf en met een half oor toch laten binnenkomen wat er gezegd wordt…
Dat was niet zo goed. Foute boel, zegt iedere vezel van mijn wezen.

Dan maar nog een wandelingetje gedaan… Foute boel: te veel mensen in de dreef. Geloof het of niet, maar Neltieke pikt ook de vreemde sfeer op die er toch overal hangt. Distancing, vermijding, beetje bang opzij gaan… Nee, dat bracht geen soelaas.

Als ik dan kijk naar het gezicht dat ik op papier heb neergezet, is het alsof ik in de spiegel kijk. Ik zie iemand die wat moe is… met wat verdriet in haar ogen… en iets dat op een lichte pruillip lijkt.
Als dat de reflectie is van mezelf, ben ik aan wat bezinning toe… ik ben wat afgedwaald van mezelf, door het nieuws van de ellendige virus…

Ik had mezelf voorgenomen dit alles te doseren, het maar bij mondjesmaat toe te laten, of zelfs helemaal niet.
Maar zondag is een ‘zevende dag’ dag.
Ik kon de tv toch uitzetten, of minstens wegzappen, maar nee, het is alsof ik op zo’n moment echt wil horen wat ik eigenlijk niet wil horen. Ik kan het niet zo goed uitleggen… maar het is zoiets…

Ik heb dan maar enkele quotes gezocht die het meisje, dat ikzelf wel degelijk ben, kunnen troosten.

Eerst een goede raad:
adem courage in en adem angst uit.

En dan een heel erg troostende boodschap:
lief zijn voor mezelf, want ik doe mijn best…

Ja, dat is een mooie om vandaag vast te houden.

Ik wil vandaag weer in mijn kracht gaan staan. Ik weet wel dat het een tijd is van vallen en toch weer opstaan. Alles komt in golven… en ook dit gaat weer voorbij.

Be gentle with yourself, you’re doing the best you can.

Ik wens je een heel fijne dag.
Als je ‘t een beetje kwijt bent, verdrietig, wat moe, of moedeloos… wens ik je met heel mijn hart, veel goede moed, en klop jezelf maar eens op de schouder… dat helpt altijd… Je bent niet alleen…
Dikke knuffel.
❤️

2 gedachten over “Pruillipje

  1. Dag Claudine, Je blog, een prachtige start van m’n dag! Dank je voor je support. Ik herken volledig wat je schrijft. Tis hier een storm van golven uit de oceaan ipv kabbelende golfjes van zeetje…

    Ook voor mij een dagje met mezelf… al zwaar genoeg op zich! Dikke knuffel en ook veel moed gewenst! ❤️😘

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

    Like

Laat een reactie achter op Isabel De Clercq Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s